Liederen van de zee nu cultureel erfgoed

De authentieke liederen van de zee ofwel shanty’s worden immaterieel cultureel erfgoed. Shanty Nederland, de overkoepelende organisatie, waarbij meer als 400 shantykoren zijn aangesloten, heeft Zingerij Dwarsgetuigd uit Nuenen gevraagd om deze bijeenkomst op te luisteren met een speciaal optreden.
De keuze voor Zingerij Dwarsgtuigd is mede ingegeven door als shantykoor bij optredens vast te houden aan de authenticiteit van de oorspronkelijke liederen.
Deze speciale bijeenkomst en optreden is op zaterdagmiddag 7 april in het Openluchtmuseum in Arnhem.
Immaterieel cultureel erfgoed zijn sociale gewoonten, tradities, rituelen, voorstellingen, uitdrukkingen, bijzondere kennis van de natuur en ambachtelijke vaardigheden die gemeenschappen en groepen erkennen als een vorm van cultureel erfgoed.

Wat zijn shanty’s
Shanty’s zijn de oorspronkelijke werk- en rust liederen welke dateren uit de 19e en 20e eeuw.
De liederen werden op de veelal Dwarsgetuigde vrachtzeilschepen, vissersschepen en walvisvaarders gezongen. Vooral het ritmisch zingen aan boord tijdens het werk had een belangrijke functie zoals bij het hijsen van de diverse zeilen, bij het overstag gaan, met de kaapstander hijsen van het zware anker, het droog pompen van het ruim waar de verblijven, handelsvoorraden en voedselvoorraad stonden, etc.
De shantyman was de voorzanger, die bepaalde het ritme en veelal ook de tekst die gezongen werd. Alleen de shantyman mocht in zijn teksten gewag maken van de ontberingen en wantoestanden aan boord!
De zeilschepen gingen de hele wereld over en maakten gebruik van bemanningen uit alle hoeken van onze aardbol. Veel van de teksten en melodieën die werden gezongen zijn daarom ook over de hele wereld terug te vinden in allerlei vertalingen en bewerkingen.

Foto: Frank van Welie LON

Reageer